De bruine kikker (Rana temporaria) komt in veel verschillende watertypen voor, als ze maar zonbeschenen, ondiepe oeverzones bevatten. Deze oeverzones zijn belangrijk voor de voortplanting. Je vindt de bruine kikker zelfs in stedelijke gebieden en hij behoort tot de meest algemeen voorkomende amfibieënsoorten in Nederland. Na de gewone pad is het de meest aangetroffen soort bij overzetacties! Voor een goed leefgebied op het land is de aanwezigheid van bosjes en ruigten van groot belang.

De bruine kikker is samen met de heikikker de eerste kikker die in het voorjaar aan de voortplanting begint. In maart kun je de roepende mannetjes horen. Ook de eiklompen zijn dan te vinden, vaak met enkele tientallen klompen tegelijk op slechts enkele vierkante meters. Ze zijn makkelijk te zien, omdat ze op warme ondiepe plekken worden afgezet en aan de oppervlakte drijven. Het mannetje van de bruine kikker maakt bij de paring een zacht, brommend geluid. Na de voortplanting gaan de volwassen dieren al weer snel het land op.

In april en mei komen de kikkervisjes uit. En vanaf eind juni verlaten de pas gemetamorfoseerde kikkertjes het water. Je kunt ze dan, soms echt massaal, aan de oever vinden. De kikkertjes zijn dan zo groot als een vlieg!

De bruine kikker overwintert zowel op het land als in het water.

	Uitgebreide informatie en verspreidingskaartje (RAVON website)
	Meer foto's van bruine kikkers (RAVON website)

Kenmerken van de bruine kikker  

• Metatarsusknobbel zacht en klein (zit op de hiel).
• Snuit relatief hoog en rond.
• Zwart  of donker 'masker' achter het oog (over het trommelvlies).
• Zelden een lichte lengtestreep midden over de rug.
• Kleur zeer variabel maar nooit echt fel groene tinten.
• Tot 9 cm groot.